Archief | november 2008

TATATA TATA………….Voila……

 

 

Gedichten

’s Nachts hoor je te slapen

Maar ik schrijf gedichten

In mijn hoofd liggen ze voor het oprapen

Eén voor één doen ze steeds oplichten

 

Ze drijven gewoon één voor één boven

En ik schrijf ze dus maar neer

Pas dan gaan ze weer doven

Maar ik weet er komen er meer 

 

 

Zweven

Liggend in de zon

Een vogeltje dat fluit

Wou ik dat ik vliegen kon

Hoog in lucht boven alles uit

 

Zwevend in de lucht

Kijkend naar alles daar benee

Een hele mooie vlucht

Over land en over zee

 

Maar dan open ik mijn ogen

En lig weer in het gras

Een droom is vervlogen

Maar mooi dat ie was……..

 

 

Even rust……

Verloren in de tijd

Bedenk ik mij in ene

Er is al dagen geen strijd

 

Het is al dagen rustig in mijn hoofd

Niks geen oorlogen of onrust

Nee, alles lijkt wel gedoofd

 

Maar ik weet het is van korte duur

Dan komt de herrie terug

En staat de verkeerde weer aan het stuur

 

Maar nu geniet ik van de rust

Het mooie vredige in mijn hoofd

Het is net of de ene hersencel de andere kust

 

 

 

WAAROM?

Starend naar het plafond

Vraag ik mezelf af

Waarom ik er aan begon

 

Liggend op mijn rug

Denk ik aan jou

En blik ik langzaam 3.5 jaar terug

 

Heel diep van binnen

Heb ik eigenlijk wel geweten

Dat ik dit niet zou winnen

 

Maar toch begon ik eraan

En nu vraag ik me steeds af

Waarom heb ik dat toch gedaan?

 

Waarom ik er aan begon

Hoe ik zo stom kon zijn

Of was ik gewoon dom?

  

 

 

“OOIT WEER”

Ergens ver hier vandaan

Ben jij nu ook naar bed gegaan

 

Ik lig in mijn bed en denk aan jou

Vraag me af of je nu ook aan mij denken zou

 

Door een kiertje van de gordijnen

Zie ik de maan en de sterren schijnen

 

Langzaam vallen mijn ogen dicht

Met het maanlicht op mijn gezicht

 

Ik ga heerlijk dromen

Over het moment dat wij weer samen zullen komen

 

 

 

With Love

Wij liggen op het strand

En horen de golven van de zee

Jij pakt liefkozend mijn hand

En zucht heel tevree

 

We kijken naar de zonsondergang

Je trekt met zachtjes naar je toe

Je kust me liefdevol op mijn wang

En gaat vervolgens naar mijn mond toe

 

Je kust me innig en zacht

Vol liefde en overgave

Langzaam gaan we op in de nacht

En het maakte ons niets uit dat mensen ons zagen

 

  

 

YOU

I close my eyes

And all I see is you

I ask myself if it’s wise

To wait till this dream come true

 

I don’t know

But my feelings are strong

For now I can only hope so

That I don’t do it wrong

  

 

 

JOUW KUS

Steevast van binnen

Gaat het ergens beginnen

 

Begint het te broeien

En langzaam te groeien

 

Het gevoel van spanning en onrust

Als ik denk aan hoe jij mij hebt gekust

 

Het was niet vaak en niet veel

Maar wel iets heel moois wat ik met je deel

 

Ik denk vaak aan jou mond en lippen

En hoop dat ze snel weer van de mijne zullen nippen

 

 

 

“VAN BINNEN”

Ik zit op de bank en staar voor mij uit

En ik merk dat ik mij weer langzaam afsluit

 

Teveel drukte in mijn hoofd en om mij heen

En denk was ik maar van steen

 

Dan zou het mij niet meer raken

Zou het mij allemaal niets uitmaken

 

Maar helaas ik heb gevoel

En krijg dus af en toe een klap op mijn smoel

 

Waarna soms figuurlijk, soms echt

Er weer een grens wordt verlegd

 

 

 

Borderline Strijd

Ik voel me leeg van binnen

Alleen en eenzaam

Weet niet goed waar te beginnen

Er moet nog zoveel gedaan worden

 

Leven met Borderline is een strijd

Er is nog zoveel te leren

Maar het kost veel moeite en tijd

Voor dit tij zal kunnen keren

 

Van mezelf leren houden

En in mijzelf gaan geloven

Leren anderen te vertrouwen

Maar niet te naïef zijn als ze mij in de liefde wat beloven

 

Het dichtgooien van al die valkuilen

De ene dieper dan die andere

Ze maken me geregeld aan het huilen

Maar het is moeilijk om te veranderen

 

Maar ik ga door

En ik weet het kost tijd

Ik zet moedig mijn beentjes voor

Totdat niet de Borderline maar ikzelf mijn leven leidt!

 

 

 

Verdriet om jou

Jij doet mij verdriet

Maar dat weet je niet

Want ik heb het niet gezegd

Ik heb het niet uitgelegd

 

Ik begrijp niet waarom je zo doet

Waarom het op deze manier moet

Je ontwijkt me al een hele week

En de manier hoe je af en toe naar me keek

 

Die afwijzende manier van kijken

Wat wil je hiermee bereiken?

Je doet het steeds als ik met anderen praat

Of als iemand mij lachen laat

 

Ben je zo jaloers?

Hoe dan ook ik vind je gedrag behoorlijk boers

Onze vriendschap staat op het spel

Want hier heb ik geen in zin dat weet ik wel!

 

 

 

Een vriend

Een vriend

Is iemand die je helpt

Die niet enkel met je meegrient

Maar ook je tranen stelpt

 

Een vriend

Is iemand die je aan het lachen maakt

Die je in goede en slechte tijden dient

En je altijd terzijde staat

 

Een echte vriend

Is iemand waar je trots op kan zijn

Iemand die een compliment verdient

Want een echte vriend te hebben is fijn

 

 

 

Valkuil Verlatingsangst

Het is over en gedaan

Ik ga niet langer wachten

Tot jij echt voor mij wil gaan

 

Ik verdien meer

Maar dit is wat er steeds gebeurt

Elke keer maar weer

 

Steeds weer een verkeerde man

Die om wat voor reden dan ook

Steeds maar niet voor volledig voor mij kiezen kan

 

Ik weet ik verdien meer dan dit

Dit is dus de valkuil Verlatingsangst

Waar ik in vastzit

 

 

 

Xiewa

You are my treasure

Beautiful en white

And a heart so pure

I gonna hold you tight

 

You’re big eyes so brown

Makes me feel good

And when I’m feeling down

You bring me in another mood

 

 

 

 

VERWARRING

Verwarring alom

En ik vraag me af waarom

Waarom die ik mezelf dit aan

En kan ik niet hieruit weggaan

Steeds maar dat verdriet

En ik wil dat eigenlijk niet

Of altijd maar die pijn

Waarom kan het niet gewoon eens over zijn

 

Verwarring steeds maar weer

En ik voel het keer op keer

Waarom heb ik Borderline

En kan het niet gewoon een ander zijn

Waarom heeft het mij uitgekozen

En waarom lukt het mij niet om het te lozen

Ik moet zien te leven met

Elke voetstap die ik zet

 

Maar dat valt niet mee

Het is pompen of verzuipen in die Borderline-zee

Daarnaast talloze valkuilen

En die maken me ook geregeld aan het huilen

Vaal voel ik de onmacht

En maakt dat ik dit veracht

Echt het is geen feest

Maar dat weet je alleen als je er een keer bent geweest

 

 

 

STEF en TESSA

Mijn neefje en mijn nichtje

Nog zo jong en nog zo vrij

En ze hebben zo’n lief gezichtje

Naar hun te kijken maakt mij blij

 

Op een foto of in het echt

Ze maken dat je steeds weer lacht

Ik ben een trotse tante….en terecht

Want ze zijn schitterend….in al hun pracht 

 

 

DIEREN

Ik houd van dieren

Ze zijn zo trouw

En hoe jij je voelt

Dat voelen ze gauw

Ze komen je troosten

En maken je blij

Ja, het leven is mooier

Met een dier aan je zij

 

 

 

BORDERLINE

Borderline

Een leven van up

Naar ver down

 

Waar zou jij nu zijn?

Ik heb je na 3.5 jaar ‘ontslagen’

Ook al was je vaak mijn cliniclown

 

Maar daarnaast gaf je ook veel verdriet

En veel moeilijkheden

En heel veel pijn

 

Want verlaten deed je haar niet

Hoeveel je ook van mij zei te houden

Kennelijk wilde je dus toch niet bij mij zijn 

 

Gedichten van eigen hand/pen……..

 
 
SLAPEN
Ik wil slapen
Maar het lukt me niet
Teveel drukte in mijn hoofd
Die drukte zingt het hoogste lied
Steeds maar weer die gedachten
Ik kan er maar niet over uit
En het wordt alleen maar erger
Zodra ik mijn ogen sluit
Ik wil alleen maar slapen
Het denken maakt me zo moe
Het is vaak een heel gevecht
Maar de slaap wint het uiteindelijk en mijn oogjes gaan toe

HOUDEN VAN…..
“Houden van”
Is een groot woord
En waarvan ik zeggen kan
Dat je het niet zo snel van mij hoort
Maar als het moment eenmaal daar zal zijn
En ik deze woorden tegen je zeg
Dan klinkt het heerlijk en fijn
Maar is het vooral heel eerlijk en oprech(t)

EENZAAM EN ALLEEN
Soms voel je je eenzaam en alleen
Mis je die schouder en arm om je heen
Iedereen kent het wel……..dit gevoel
En weet dus wat ik hiermee bedoel

DROMEN
Ik droom altijd
Nou ja…..dromen
Zeg maar gerust Nachtmerrie
Want zelfs al ze gewoon en normaal binnenkomen
Ontaard het evengoed in herrie
De dood, verderf en oorlog
Ik droom het allemaal
Het waarom, hoe komt het toch
Het heeft kennelijk allemaal zijn eigen verhaal
Het verwerken van dingen
Maar waarom dan slaan, schoppen en huilen
Waarom niet gewoon blij zijn en zingen
Maar altijd dromen met vluchten en verschuilen

LEVEN
Heb vertrouwen in de toekomst
Is wat er door mijn hoofd gonst
Vergeet het verleden
Dat is geweest en is ook al geleden
Maar leef in het hier en nu……het vandaag
Leef het heden en leef dit heden gestaag

KLEUREN IN JE LEVEN
Zwart en wit
Is alles wat ik zie
Terwijl er zoveel kleur tussenzit
Maar ik zie het maar nie(t)

Waar is het rood
En waar zit het blauw
Waar zit die vrolijke noot
Waar zit het nou

Maar ik zie alles in zwarten en witten
Dus ben ik op zoek naar kleuren
Probeer te zoeken waar ze zitten
Om mijn leven op te fleuren

 
 
OORLOG IN MIJ

Oorlogen in mijn hoofd
Gek word ik ervan
Wanneer wordt er weer eens gedoofd
Ik geloof dat ik er niet meer tegen kan

Het moet gewoon eens stoppen
Gewoon voor eens en altijd over zijn
Echt het zijn geen moppen
En het is verre van fijn

Altijd hard tegen hard
Over van alles en eigenlijk niets
Soms maakt het me zo verward
Steeds wil het maar dat je kiest

Maar soms kan ik er niet meer tegen vechten
Ben ik het vechten gewoon moe
Het lijkt zich aan mij te hechten
Wat ik er ook tegen doe

 

VOOR MIJN LIEFFIE…….XIEWA
Ik zag je foto staan
Zomaar op het internet
Je grote bruine ogen keken me aan

We gingen naar België
En je leek niet meer op de foto
Maar dat deerde mij nie(t)

Je keek met van die oogjes zo trouw
Ik wist wij worden maatjes
Ik had mijn hart verkocht aan jou

Je wist niet wat het was om hond te zijn
Ik moest je stap voor stap alles leren
Je was al zo groot, maar eigenlijk nog zo klein

Het kostte veel tranen
Om je echt voor mij te winnen
Maar je begon steeds meer te stralen

Samen zijn we een mooi stel
We gaan samen langzaam stapje voor stapje vooruit
Ja, samen komen wij er wel

 
 
 
 
BORDERLINE PERSOONLIJKHEIDS STOORNIS
Blij Bedroefd Bang Boos
Omstanders kunnen ons maar moeilijk begrijpen
Regelmatig oorlogen in ons hoofd
Dagelijks wisselende emoties en stemmingen
Echt totaal geen zelfvertrouwen en positief zelfbeeld
Reguleren afstand/nabijheid is moeilijk
Leven bestaat uit pompen of verzuipen
In dit woordenboek komt sleur niet voor
Nooit is een dag hetzelfde
En dat noemen ze dus……..Borderline

Proberen om te leven met deze stoornis
Echt…..dat valt niet mee
Regelmatig paniek
Soms zelfs tot het extreme toe
Ondertussen verliezen we de grip
Ook al willen we dat eigenlijk niet
Normaal leven
Lijkt ons ook wel wat, maar wat is dat eigenlijk….een normaal leven?
Is dat niet meer somber maar juist blij zijn? Gelukkig zijn? Juist ook met jezelf?
Jantje lacht en Jantje huilt…….dat is wat er in ons schuilt
Konden we het maar beheersen deze stoornis
Hoe hard we er ook voor knokken
Elke keer gaat het wel weer fout
In ene is daar weer een crisis
Die ons terug de put in duwt
Steeds weer vallen we er weer in en klimmen we er weer langzaam uit

Situaties ervaren, verwerken, voelen en beleven wij anders
Tot ieders groot verdriet
Ook vooral die van ons zelf
Ook al snappen anderen dat dan vaak weer niet
Reageren doen wij ook anders en ook vaak vanuit het niets
Niet meer weten wat te doen
Intussen worden we langzaam gek van onszelf
Stiekem dromen we van een leven zonder……

 
 
 
GEVOELENS
Gevoelens laten zich niet leiden
Al zou je dat nog zo graag willen
Ze gaan gewoon hun eigen gang
Ze kunnen je verblijden
En soms kun je ze wel villen
Ja, ze jagen je soms echt op stang!

VERLATINGSANGST
Waarom doe ik mezelf toch steeds weer pijn
Door voor mannen te vallen die er niet voor mij willen of kunnen zijn
Dit is dus wat ze noemen de valkuil van de verlatingsangst
Tjonge, dank u…..wat een schitterende vangst!

BORDERLINE
Borderline
Dan weer lachen, dan weer huilen
Om dan weer in ene kwaad en boos te zijn
Altijd een masker om me achter te verschuilen
Want Borderline geeft veel verdriet en pijn
Kan ik mijn Borderline ergens inruilen?
Dat lijkt mij namelijk best fijn…..

 

JIJ = VOORBIJ
Het doet mij pijn
Dat we niet meer samen zijn
Ik weet dat dit moet
Maar het voelt nog niet goed

Niet langer meer ons en wij
Niet langer meer jou aan m’n zij
Alleen nog maar jij en ik
Langzaam voelt het of ik stik

Ik wil jou al mijn liefde geven
Maar wij kunnen niet samen leven
We kunnen niet met en ook niet zonder elkaar
Het klinkt vreemd, het is raar en o zo waar

Jij blijft in het leven waar je nu bent
Want dat is het enige wat je kent
Voor mij kiezen is geen mogelijkheid
Zeg je steeds weer tot je spijt

Dus na 3.5 jaar is het over en voorbij
Lopen wij nooit meer zij aan zij
Ik ga verder met mijn leven
En hoop ooit mijn liefde aan iemand anders te kunnen geven